Yaşamımızda bir şeyleri isterken hemen olsun istiyoruz. Bu bence yaşadığımız bu dönemin doğası. Herşeye çok hızlı ulaşıyoruz, karnımız mı acıktı hemen sipariş verebiliyoruz. Yeni bir kıyafet mi aldık, hemen giyiyoruz. Eğitim mi hemen online ihtiyaçlarımız satın alabiliyoruz. Günümüz dünyası daha çok tüketim odaklı. Hemencecik herşeyi tüketiyoruz, sonra? Hal böyle oluncada yaşamımızda bizi mutlu edecek; spor, hobi, gelişim, arkadaşlık… süreç isteyen alanlar da sanki sabrımız tükenmiş gibi. Hemen sahip olma alışkanlığı; irademizi, sabrımızı, inancımızı, tutkumuzu, güvenimizi zedeliyor. Öncelikle nerede hızlı hareket ediyorsun, hemen olsun istiyorsun ‘farketmek’ burada çok kritik. Bunu kendime de söylüyorum 🙂 Ben metaforları çok severim 🤍 örneğin; bir keki yaparken ki süreci düşün; malzemeleri hazırlıyorsun, karıştırıyorsun, fırına koyuyorsun ve bekliyorsun zamanında pişmesini. 30-40 dk aralığında pişiyor. Hemen olsun dersek, 15 dk da keki pişirmemiz mümkün mü? O zaman istediğimiz kek olur mu? İstediğimiz bir alanda ilerlemek, gelişmek için yolda olmak, süreçte elimizden geleni yapıp, bırakmak en güvenli bir sürüş şekli. Sen hangi alanlarda hızlı sürüştesin? Ve kendine neler yapıyorsun yoruma paylaşmak ister misin?

Acının içinde kalmak istemek, bazen hayata devam etmekten daha güvenli hissettirir. Çünkü acı, kaybettiğimizle aramızdaki son bağ, paylaşılan sevginin son kanıtı gibidir. Onu bırakmak, sanki o bağı da koparmak ya da olanları unutmak gibi gelir. ​Aslında bu istek, ruhun kendini nadasa bırakmasıdır. İyileşmek için acele etmeye gerek yok; bazen sadece o boşluğun içinde durmak, o sızıyı onurlandırmak gerekir. Kendi ritmine izin ver; çünkü gerçek şifa, acıyı kovduğunda değil, onu misafir edip anlamayı seçtiğinde başlar.🦋

🌱 Seni tanıyalım - İsmin nedir? - Sana nasıl destek olabiliriz? - İstersen topluluğa katkı sunabileceğin bir alanı da paylaşabilirsin. İçinden nasıl geliyorsa sen de bu postun altına bir yorum bırak. Nova, paylaşan insanların oluşturduğu bilinçli bir yaşam alanı. İyi yaşamak herkesin hakkı.Bu yolculukta yaşamını kolaylaştıracak araçları burada birlikte keşfedeceğiz. Burası sen geldiğinde başlar. Senin, benim, bizim…güçlerimizi birleştirdiğimiz bir topluluk. Burada; yargı, eleştiri, suçlama yok. Burada; sevgi, saygı, paylaşım, destek ve temas var.

Bulaşık yıkarken sadece bulaşık yıkamak… komik tınlıyor evet 😅 Ancak aslında özümüz de o, bir geyik, bir ağaç ya da bir bebek gibi. Bu bilince ulaşmak için yazılan, çizilen, okunan, üstüne sohbet edilen konular genelde popüler kültürde; kişisel gelişim kategorisi altında sunuluyor. Kişisel gelişim değil de yükleri tanımak, fark etmek daha net bir tabir bence. Yani aslında insanın kendisini tanımlamayan, özüyle bağlantıdan kopuk olmayı yine insan insana öğretiyor. Yani anne babalarımız bizlere, biz de bugün çocuklarımıza. Sonsuz şimdi içindeki eylemlerimizin gerçekliğimizi oluşturduğu bilinci ve Sevgiyle 🤗 Peki sizce gelişim dediğimiz şey, dünkü zihnimizle gelişim dediklerimizden arınma olabilir mi?

İlk videomu 3 gün önce @Şule Filiz Özsimitçi ile @Nesrin Al in Anne-Baba üzerinden hayatı okuma seansını izledikten sonra ilham alarak çektim ama yeni paylaşıyorum. Uzun süredir video çekiyordum ama paylaşamıyordum. Ne konseptler, ışıklar, dekorlar, konular, .. Hep bir şeyi sevmedim, içime sinmedi, olmadı bir şekilde. Vakti bugünmüş. Bugün de videoya baktığımda zihne düştüm, hatta zihnime avukatlık yaptım, mükemmelliyetçiliğim pazarlığa girişti, gölge yanlarımı da gördüm, rahatsız etti. Sonra güzelliğimi de gördüm, çok şükür nehre teslim olmayı, adım atmayı ve yaratıcılığı içimde buldum ve bu videoyu paylaştım. Nova Kulübü, bize çok güzel bir kanal oldu, iyi ki kurmuşuz 😂 iyi ki hep birlikte burdayız 😊