Jow guys , ondertussen van augustus/september aan het cutten en ik kom van 30 % (100kg) naar nu 21.3%(85kg) . Nu was mijn doel eigenlijk om afgelopen meting in de 20% te geraken waardoor de 2% die ik ten opzichte van vorige meting (23.4%) kwijt ben niet als genoeg aanvoelt. Wat me wel weer even duidelijk heeft gemaakt dat je heel veel kan willen bereiken maar niet alles uitdraait zoals je het in gedachten hebt. Zaterdag wel even wat vastgehangen in dit "verlies" en zondag meteen weer de knop omgeschakeld en beginnen werken aan een nog strakker schema en een nieuw trainingsschema om volop te gaan richting 12% wat mijn doel is tegen deze zomer. Om af te sluiten wil ik gewoon nog even zeggen dat streng zijn voor jezelf zeker en vast nodig is maar dat je jezelf hier zeker en vast niet in mag verliezen. Want door de ervaringen uit het verleden kan ik ondertussen al heel snel deze knop terug omschakelen maar vroeger had dit bij mij mogelijks kunnen zorgen voor een verderzetting van deze neerwaartse spiraal waardoor ik mezelf uiteindelijk weer zou verliezen. Soms jezelf even dat schouderklopje durven geven en zeggen van makker ge moogt al trots zijn op wat ge tot nu toe bereikt hebt is zeker niks mis mee. Zeer dankbaar dat ik brothers rond me heen heb die me al zijn voorgegaan in deze journey en me supporten en veel gehad aan de podcast met @Kevin Tondeur

Iemand tips voor een simpele stappenteller? Mijn Garmin Vivosmart slaagt er helemaal neffe, ook na reset, zelf 2dehands gekocht en kheb em ook al wel enkele jaren. Liefst iets zo slank mogelijk zonder teveel andere functies want ik ga het toch alleen daarvoor gebruiken.

Ondernemen is een mentaal spel. En er is een quote die me altijd is bijgebleven: “The worst thing that’s ever happened to you is the worst thing that’s ever happened to you.” Je zwaarste ervaring wordt je referentiepunt. En laat ons eerlijk zijn… Voor de meesten onder ons is dat referentiepunt beschamend laag. Koffie morsen. Te weinig likes. Een klant die moeilijk doet. Ik merkte het bij mezelf. Ik werd comfortabel. Zacht.Een beetje een watje. Tot ik in 2023 besloot de Kilimanjaro te beklimmen. “Fluitje van een cent. Ik ben fit genoeg.” Dat dacht ik. Ik had het mis. Op die berg leerde ik dat het niet om fitheid gaat. Het gaat om mentale kracht. 8 dagen lang: 9 uur per dag stappen. Snakken naar zuurstof. Hoofdpijn van de hoogteziekte. Slapen in een tent bij -15°C. Nat wakker worden omdat je tent lekt. Geen douche. Geen wc. Eten dat smaakt naar karton. Het was tegelijk verschrikkelijk en prachtig. Want met elke stap werd ik sterker. Tot we de top bereikten. Uhuru Peak. 5.895 meter. Ik had alles gegeven. De tank was leeg. Ik hoopte even te kunnen rusten. En toen hoorde ik: “We mogen maar 10 minuten blijven.” Dit had ik niet verwacht…die klap was me te veel. Mijn lichaam hield op en ik verloor een minuutje mijn bewustzijn. Ik werd ondersteund door een van onze gidsen. Toen ik bijkwam, wilde ik alleen nog slapen. Onder een warm deken. Voor een week. Maar er was geen keuze. We moesten nog 5.000 meter dalen. Nog 12 uur wandelen die dag, en de dag erna opnieuw. Met hoogteziekte die voelde als de zwaarste griep ooit. Elke stap voelde als 100m sprinten. Mijn zicht was zelfs sterk afgenomen zodat ik maar net mijn eigen voeten kon zien. Maar ja…er was GEEN keuze. Ik moest naar beneden. Om lang verhaal kort te maken: ik ben zonder blijvende schade die berg terug afgeraakt. Maar wow…heeft dit mij even veranderd. Dit was mijn nieuwe ijkpunt. Dit was zo zwaar dat alles in mijn leven daarna makkelijk aanvoelde. Ik werd een ander persoon. De effecten daarvan waren ongelooflijk sterk.

Ik wil nog eens kurkdroog staan en dan rustig aan lean-bulken. Zover mijn progressie een paar kg er af op 2 maand. Ik drop het even voor de accountability, doelen delen gaat de kans vergroten dat je ze effectief behaald. Lets get it guys!