Soos gewoonlik moet ek alweer meer as een belofte aan myself maak en vir julle lang love letters skryf, maar hier is my beloftes. Ek gaan die 21 dae vreeslik mis maar darem weet ek julle is almal nog hier. Vir die volgende 90 dae belowe ek myself dat ek nie sal opgee net omdat die pad stadig is nie. Ek sal aanhou glo, selfs wanneer ek nog nie kan sien waarheen alles lei nie. Ek sal aanhou groei en leer, selfs wanneer ek voel ek behoort al verder te wees. Ek sal myself herinner dat klein treë steeds vorentoe is. Ek belowe om nie my hoop te laat bepaal deur wat ek vandag sien nie. Ek sal op God bly vertrou, selfs in die stil tye, en glo dat Hy steeds werk wanneer ek dit nie kan sien nie. Ek sal elke dag tyd maak om my Bybel te bestudeer en my verhouding met God te voed. Ek sal elke dag gaan stap—nie omdat ek alles aan myself moet verander nie, maar omdat ek wil leer om beter na myself om te sien, een dag op 'n slag. Daar sal dae wees wanneer ek moeg is. Daar sal dae wees wanneer ek twyfel. Daar sal dae wees wanneer ek wonder of ek ooit die eindstreep sal bereik. Maar ek belowe myself dat ek op daardie dae nie sal vergeet waarom ek begin het nie. Ek sal aanhou glo. Ek sal aanhou leer. Ek sal aanhou groei. Ek sal aanhou hoop. En wanneer ek nie self die pad kan sien nie, sal ek God vertrou om my die volgende tree te wys. Vir die volgende 90 dae kies ek nie perfeksie nie. Ek kies volharding. Ek kies geloof. Ek kies hoop. En ek kies om aan te hou.