Właśnie trwa konferencja w społeczności Skool Scale Camp. Obejrzałam prelekcję Wendy Hart i wyszłam z bardzo konkretnym zrozumieniem dlaczego uczenie się wśród ludzi działa inaczej niż w pojedynkę. To, co wyniosłam: 1. Synchronizacja (fizyczna, nie metaforyczna) W eksperymentach z wahadłami zegarów (np. obserwacje Christiaan Huygens) układy zaczynają się synchronizować przez mikrowibracje przenoszone przez wspólne podłoże. U ludzi: - oddech, tempo mówienia, poziom pobudzenia nerwowego zaczynają się wyrównywać - mózg dostosowuje się do „średniej” otoczenia Efekt: zaczynasz działać w tempie i stanie, który wcześniej nie był dla Ciebie dostępny. 2. Korekta błędów poznawczych W izolacji mózg: - zamyka się w jednej interpretacji - broni jej, bo to najtańsze energetycznie W obecności innych: - pojawiają się alternatywne interpretacje - mapa rzeczywistości musi się zaktualizować To nie jest „feedback”. To jest wyjście z własnej pętli myślenia. 3. Efekt obserwatora Sama obecność innych ludzi zmienia sposób działania. - rośnie precyzja - spada skłonność do odkładania - decyzje zapadają szybciej Mózg przełącza się z trybu „kiedyś” na tryb „teraz”. 4. Transfer modeli mentalnych Każdy operuje na innych uproszczeniach świata. W pojedynkę masz dostęp tylko do swoich.W grupie: - przejmujesz cudze sposoby myślenia - jedno zdanie potrafi zmienić sposób widzenia całego problemu To jest realne rozszerzenie zdolności poznawczej. 5. Regulacja układu nerwowego Układ nerwowy dostraja się do otoczenia. Jeśli jesteś wśród ludzi, którzy: - nie eskalują stresu - utrzymują stabilność → Twój poziom reaktywności spada→ masz większy dostęp do logicznego myślenia i decyzji 6. Kompresja czasu W pojedynkę uczysz się liniowo.Wśród ludzi - równolegle. - widzisz wiele prób i błędów naraz - szybciej rozpoznajesz wzorce - omijasz część własnych kosztownych eksperymentów

Daj znać 👇