Яаж өөрийгөө цэнэглэх вэ

Хүн бүр амьдралд үлдэх гэж ирдэггүй. Зарим нь чамд хайр гэж юу болохыг ойлгуулах гэж ирдэг. Зарим нь өөрийнхөө болоод чиний үнэ цэнийг мэдрүүлэх гэж ирдэг. Бас зарим нь өөрийгөө алдах ямар мэдрэмж байдгийг хүртэл ойлгуулаад явдаг. Хамгийн том алдаа бол хүнийг өөрчлөгдөнө гэж хүлээх биш, өөрийгөө алдсаар байгаагаа анзаарахгүй байх юм. Нэг л өдөр чи өөрийнхөө инээмсэглэлийг алдаж, үргэлж тайлбарлаж, зөвтгөж, уучилж, хүлээдэг хүн болсон байвал тэр харилцаа чамайг дүүргэхээ больжээ гэсэн үг. Жинхэнэ хайр чамайг өөрөөс чинь холдуулахгүй. Харин өөртөө улам ойртуулдаг. Илүү итгэлтэй, илүү амгалан, илүү гэрэлтэй болгодог. Хэн нэгэнд таалагдахын тулд дүр эсгэх шаардлагагүй, алдаа гаргалаа гээд хайр нь багасахгүй, амжилттай байлаа гээд атаархахгүй харилцаа л хүнийг дотроос нь эдгээдэг. Зөв хүнтэйгээ учирсан үед чи үргэлж батлах гэж яарахгүй. Өөрийгөө хамгаалж ярих ч хэрэггүй. Чиний үнэ цэнийг өдөр бүрийн үйлдлээр мэдрүүлдэг болохоор үг бага, итгэл их байдаг. Нас ахих тусам хүмүүс сайхан ярьдаг хүнийг биш, амласнаа хийдэг хүнийг үнэлж эхэлдэг. Том мөрөөдөл ярьдаг хүнийг биш, хүнд үедээ ч зан чанараа алддаггүй хүнийг дэргэдээ үлдээдэг. Амьдралын хамгийн том тансаглал бол сэтгэлээ үргэлж хамгаалах шаардлагагүй, тайван байж чаддаг хүнтэй хамт алхах юм. Өөрийгөө хайрладаг хүн ганцаараа үлдэхээс айдаггүй. Учир нь ганцаардал биш, буруу хүний дэргэд өөрийгөө алдах нь хамгийн хүнд зүйл гэдгийг ойлгосон байдаг. Тиймээс ч чиний амьдралд орж ирэх хүн амар амгаланг чинь нэмэхээс биш, булаах эрх хэнд ч байхгүй.

Таны хойш нь тавьдаг, дараа нь больё гэхэд хүргэдэг 3 зүйл, бодол, үзэл чинь юу байна?

🔥 Нэгэн эртний домогт Финикс шувуу насныхаа төгсгөлд өөрийн үүрэнд гал асаадаг гэж өгүүлдэг. Тэр галаас зугтдаггүй. Өнгөрснөө авч үлдэх гэж зууралддаггүй. Хуучин далавчаа хамгаалах гэж айдастайгаа наймаалцдаггүй. Харин бүхнээ үнс болтол нь шатааж, тэр үнсэн дундаас дахин төрдөг. Зарим төгсгөл чамайг устгах гэж ирдэггүй. Зарим салалт чамайг зовоох гэж тохиолддоггүй. Зарим хаалга хаагдахдаа чамайг харанхуйд үлдээх бус, өөрийн чинь гэрлийг олж харахад хүргэдэг. Амьдрал заримдаа чамаас хуучин дүрээ орхих зориг нэхдэг. Өмнөх шигээ тэвчихгүй байхыг, өмнөх шигээ өөрийгөө голохгүй байхыг, өмнөх шигээ бусдын зөвшөөрлөөр амьдрахгүй байхыг шаардана. Тэр мөчид бүх зүйл дууссан мэт санагдаж болно. Гэвч үнэндээ чи шинэчлэгдэж, цоо шинээр хувьсаж байгаа. Үнс болсон зүйлс чамд хэрэгтэй байсан, бүх зүйл чинь байсан юм шиг санагдаж болно. Гэхдээ чамайг нисэхэд саад болсон хамгийн хэцүү ачаа ч байсан байж болно. Амьдралын гал чамайг шатааж, зовоож, унагаах гэж биш цоо шинээр ахин өөрийгөө бүтээх гэж ирдэг гэдгийг битгий мартаарай.

Зарим хүмүүс амьдралдаа хэтэрхий олон хүнийг алдахгүй гэж хичээгээд эцэст нь өөрийгөө алдчихдаг. Бүгдэд таалагдах гэж өөрийгөө дардаг. Хэн нэгнийг гомдоохгүй гэж дуугүй өнгөрөөдөг. Үгүй гэж хэлэх ёстой үедээ зөвшөөрдөг. Ядарсан мөртлөө "зүгээр ээ" гэж инээдэг. Яваандаа өөрийнхөө хүсэл юу байсныг ч мартдаг. Өөрийгөө золиослохыг хайр гэж боддог хүмүүс олон. Гэтэл жинхэнэ хайр чамайг хоосолдоггүй. Харин улам дүүргэдэг. Чамайг хайрладаг хүн чиний сэтгэлийг өдөр бүр шалгахгүй. Үнэ цэнийг чинь эргэлзүүлэхгүй. Өөрийгөө байнга батлах шаардлагатай байдалд оруулахгүй. Заримдаа хүмүүсийг алдах нь амьдралаас хасагдал биш, харин өөрийгөө буцааж олж авах эхлэл байдаг. Бүх хаалга хаагдаж байгаа юм шиг санагдсан ч үнэндээ чамд тохирохгүй байсан хаалгууд л хаагдаж байдаг. Өөрийгөө сонгоно гэдэг хувиа хичээсэн хэрэг биш. Өөрийгөө хүндэлж сурсан хүн л бусдыг зөв хайрлаж чаддаг. Өөрийгөө үнэлж сурсан хүн л хэнийг амьдралдаа үлдээхээ ухаалгаар сонгодог. Нэг л өдөр чи бүх хүнийг авч үлдэх гэж биш, өөрийнхөө амар тайван байдлыг авч үлдэх гэж амьдарч эхэлнэ. Тэр өдрөөс эхлээд амьдрал чинь өөрчлөгддөг. Учир нь хамгийн үнэ цэнтэй харилцаа бол бусадтай биш... хамгийн түрүүнд өөртэйгөө байгуулсан харилцаа байдаг.