Хэзээ ч бусдын зовлонд өөрийгөө бүү оруул.
Хүн өөрөөсөө залхатлаа ёроолд нь тултал зовлонтойгоо нүүр тулах хэрэгтэй.
Битгий их зантай бай, хүн бүрт туслах боломжтой гэж бүү найд, тусламж хүлээж авахад бэлэн байгаа хүнд л тусалж чадна.
Зовлонтой хүн зовлонгоороо хорвоог хардаг учраас сохор бас дүлий байдаг.
Хүн бүр л амьдралын туршлагынхаа араас үхэлгүй бос ч ирж чаддаг.
Хэрвээ чи бусдын зовлонд оролцвол, үйлийн үр чамайг бусдын тоглоомонд сорно.
Хүн зовлонгоо халдаах чадвартай гэдгийг сана.
Харахгүйгээр чи өөрийн замаа үргэлжлүүл.
Өөрийн замаа гаргаж чадсан цагт чи л хүмүүсийг босоход нь тусалж чадна.
Сатьяананда Сарасвати