Jij zegt dat je te goed bent voor deze wereld. Maar je trekt monsters aan om jou duidelijk te maken dat dat een illusie is. En dat jij zodanig bezig bent met “de goede” te zijn dat je niet meer ziet wat goed en fout is. Hoe kan jij “te goed” zijn terwijl je het ego voeding blijft geven en zo graag goed bent dat je het ego weigert de grenzen te geven zodat het destructieve kan afgeremd worden! Doordat jij niet op tijd de deur sluit wordt het ego groter tot het een draak met zeven koppen wordt. Doordat jij zo druk bezig bent met het engeltje te spelen zie je niet waar je stop moet zeggen. En vooral er naar handelen! Je verloochent je eigen authenticiteit en noemt jezelf “te goed?” De waarheid is dat jij het laffe pad kiest en er in je verhalen het gouden pad van maakt. De waarheid is dat jij de deur niet sluit voor onrecht en dat je dus zelf een kanaal blijft voor het kwaad. De waarheid is dat jij zo uitgeput geraakt dat je zo geen kanaal kan zijn voor Gods liefde en nog lang na de draak vertrekt, je zal laten blokkeren door de schade die je uiteindelijk jezelf aandeed door de draak de hoognodige rem te ontzeggen. Maar je wel de draak voor blijft naroepen Zacht blijft wanneer iemand een grens nodig heeft is even kwaadaardig als hardheid geven wanneer iemand zachtheid nodig heeft Jij wil zo graag het licht zijn dat je het zelfs blijft laten schijnen wanneer mensen in een donkere kamer willen verdwijnen. Slaap jij goed met een spotlight in je gezicht? Of heb je dan liever dat ik het licht voor je uitdoe? Het donker is de grens die zegt even de rem indrukken zodat je kan opladen. Zet je ego nooit in de weg.