Yeni bir seriye başlıyoruz: Proje Günlükleri! Atölyede yaptığımız işlerin sadece bitmiş hallerini değil, yapım süreçlerini de paylaşmak istiyorum. Hangi malzemeleri kullandık, nasıl ilerledik, neleri denedik, nerelerde farklı çözümler bulduk gibi, bana projeleri paylaştıktan sonra da şok sorulan soruların cevaplarını burada bulabileceksiniz. İlk bölümde Zeynep Başaran'ın Mavi Kapı'sı var. Plaka cam, traverten, smalti, rölyef, boya derken kullanmadığımız malzeme kalmadı neredeyse. Bütün süreci aşama aşama fotoğraflarla anlattım. Classroom'dan ücretsiz ulaşabilirsiniz. Bu seriyi zamanla yeni projelerle büyütmek istiyorum. İlkine bir göz atın bakalım, yorumlarınızı da çok merak ediyorum.

Bu haftanın İlham Köşesi benim için biraz daha kişisel bir isim: Luca Barberini. Luca, Ravenna doğumlu çağdaş bir mozaik sanatçısı. Geleneksel Ravenna tekniğinin içinden geliyor ama yaptığı işler klasik mozaiğin tekrarından çok uzak. Küçücük figürlerle bugünün insanını, kalabalıkları, gündelik hayatı ve bazen de toplumsal meseleleri anlatıyor. Benim Luca’yla tanışıklığım 2022’ye dayanıyor. O dönem çalıştığım atölyede Wow Mosaic’in öğrencileri için düzenlediği bir workshop için İstanbul’a gelmişti. Yaklaşık bir hafta boyunca workshopta ona asiste ettim; sabahtan akşama beraber çalıştık, aralarda da İstanbul’u gezdik. O haftadan bende en çok kalan şeylerden biri Luca’nın ne kadar mütevazı ve paylaşımcı olduğuydu. Yaptığı işler ve yıllardır kurduğu o çok kendine ait dil düşünüldüğünde insan ister istemez biraz daha mesafeli biri bekliyor ama tam tersine çok tatlı, açık ve bildiklerini paylaşmaya çok istekliydi. Workshop öncesinde hazırladığı küçük deneme mozaiklerinden birini de bana hediye etmişti. Hâlâ atölyenin baş köşesinde; Studio Pomodoro’ya gelirseniz görebilirsiniz ♥️ Luca, 2005 yılında eşi Arianna Gallo ile birlikte Ravenna’da Koko Mosaico’yu kuruyor. Arianna’ya burada sadece minicik bir parantez açacağım çünkü kendisi kesinlikle ileride ayrı bir İlham Köşesi postunu hak ediyor. Luca’nın işlerinde benim en sevdiğim şeylerden biri mozaiği neredeyse karikatür gibi kullanması. Zaten karikatüre de çok ilgili ve bu tarafı işlerine fazlasıyla yansıyor. Bazen mizahla, bazen küçücük bir sahneyle dünyada olanlara dair çok şey söylüyor. Bir de işlerine bakarken özellikle şuna dikkat edin: Ne kadar az tessera ile bir insanı “insan” yapabildiğine. Bazen birkaç taşla figürün ne yaptığını, nasıl hissettiğini hatta karakterini anlayabiliyorsunuz.

Merhaba ben bir bordür yaptım 20-130 cm ve arkadaşıma kargo yapmak istiyorum. Henkel su bazlı mozaik tutkallı ile yapıştırdım. Daha önce hiç mozaiği rulo yapıp yollamadım rulo yapsam taşlarım dökülür mü ne yapmalıyım ve bu tarz işlerde nasıl bir tutkal tercih etmeliyim? Şimdiden teşekkür ederim 🌼✨

Aynı şeyi tekrar etmeyi pek sevmem ama atölyede şimdiye kadar belki 50 tane Solomon düğümü yapıldı. Bu dönem de yine favori desen o. Sebebi basit: yamuk kesmeyi en hızlı bu desenle öğreniliyor. Dar yarım dairelerde taşlar iyice yamuk kesiliyor, orta boylarda biraz daha hafif, geniş dairelerde neredeyse düz. Bir düğüm bittiğinde el, yamuğun bütün hallerini çalışmış oluyor. Bu yüzden antik mozaiğe yeni başlayan herkese önce bunu öneriyorum. Başka düğüm formları da denenebilir, tek kural: ne kadar çok yamuk, o kadar iyi. Basılabilir şablonu Classroom'da, ücretsiz desenler arasında. Fotoğrafları buraya bekliyorum 🙂