Veel mensen vergelijken investeren in Bali met vastgoed in Nederland of Spanje. Dat is logisch, maar in de praktijk gaat het daar vaak mis. In Bali koop je als buitenlander geen vastgoed zoals in Europa. Eigendom, contractvormen en looptijden werken anders. Dat maakt investeren niet per definitie riskant, maar wel complexer dan veel mensen vooraf verwachten. Het succes van een investering zit hier niet in de villa of het uitzicht, maar in de juridische structuur erachter. Leaseholdvoorwaarden, verlengingsclausules en vergunningen bepalen of een investering stabiel is of juist problemen oplevert. Wat we regelmatig zien, is dat investeerders worden overtuigd door mooie renders en hoge rendementen, terwijl de onderliggende afspraken onvoldoende worden gecontroleerd. Juist daar ontstaan de grootste risico’s. In deze community kijken we daarom eerst naar structuur en cijfers, en pas daarna naar het vastgoed zelf. Wat vind jij op dit moment het lastigste aan investeren in Bali?