Φαντάσου ένα εστιατόριο. Εσύ είσαι ο πελάτης (client — browser). Η εφαρμογή που βλέπεις είναι το τραπέζι και το μενού. Όταν λες:“Θέλω μια πίτσα” δεν πας στην κουζίνα μόνος σου. Βήμα 1: Δίνεις την παραγγελία Έχεις βρει τι θες και πατάς το κουμπί: “Add to cart” Μιλάς στον σερβιτόρο. Ο σερβιτόρος είναι το API (Application Programming Interface). Είναι ο ενδιάμεσος που μεταφέρει το μήνυμά σου στην κουζίνα. Ροή: Client -> API -> Backend Το API στέλνει ένα αίτημα (request) στον server. Βήμα 2: Η κουζίνα διαβάζει την παραγγελία Η κουζίνα είναι ο server (backend). Ο σεφ διαβάζει την παραγγελία και ελέγχει: – υπάρχει πίτσα; – είναι σωστή η παραγγελία; – σε ποιο τραπέζι ανήκει; Στον πραγματικό κόσμο, αυτό λέγεται validation. Αν όλα είναι σωστά, η κουζίνα πρέπει να καταγράψει την παραγγελία. Βήμα 3: Ο βοηθός πάει στην αποθήκη Ο σεφ δεν πάει μόνος του στην αποθήκη. Στέλνει τον βοηθό του. Ο βοηθός είναι το ORM (Object Relational Mapper). Η αποθήκη είναι η βάση δεδομένων. Το ORM είναι το εργαλείο που επιτρέπει στον server να μιλάει στη βάση με ασφαλή και σωστό τρόπο. Ροή: Backend -> ORM -> Database Το ORM λέει στην βάση: “Αποθήκευσε αυτή την παραγγελία” Η βάση είναι η μνήμη της εφαρμογής. Εκεί αποθηκεύονται: – χρήστες – παραγγελίες – δεδομένα Βήμα 4: Η πίτσα επιστρέφει στο τραπέζι σου Η αποθήκη ενημερώνει τον βοηθό. Ο βοηθός ενημερώνει τον σεφ. Ο σεφ ενημερώνει τον σερβιτόρο. Ο σερβιτόρος έρχεται σε εσένα και λέει: “Η πίτσα σου είναι έτοιμη” Ροή: Database -> ORM -> Backend -> API -> Client Και βλέπεις στην οθόνη: “Pizza added” Αυτό λέγεται response (απάντηση). Το σημαντικότερο!! Ο πελάτης δεν μιλάει ποτέ απευθείας με την αποθήκη. Μιλάει στον σερβιτόρο (API). Ο σερβιτόρος μιλάει στην κουζίνα (backend). Η κουζίνα χρησιμοποιεί τον βοηθό (ORM). Ο βοηθός μιλάει στην αποθήκη (database). Και μετά η απάντηση επιστρέφει πίσω. Έτσι λειτουργούν όλες οι εφαρμογές. Τα πάντα είναι requests και responses. Δες το στην πράξη Άνοιξε το Inspect στον browser: F12 ή Ctrl + Shift + I -> Network tab (δίπλα από το console)

Φαντάσου γράφεις ένα αρχείο στον υπολογιστή σου: εργασία.txt Κάνεις αλλαγές Μετά κάνεις κι άλλες Μετά χαλάς κάτι Και θες να γυρίσεις πίσω Αλλά δεν μπορείς Το Git υπάρχει για να λύνει ακριβώς αυτό το πρόβλημα Τι είναι το Git Το Git είναι ένα σύστημα που κρατάει ιστορικό όλων των αλλαγών σου. Κάθε φορά που κάνεις commit, δημιουργείται ένα σημείο στο οποίο μπορείς να επιστρέψεις αργότερα. Αυτό σημαίνει ότι: - δεν φοβάσαι να κάνεις αλλαγές - δεν χάνεις τη δουλειά σου - μπορείς πάντα να γυρίσεις σε προηγούμενη κατάσταση Όλοι οι developers χρησιμοποιούν Git. Παράδειγμα Σκέψου ένα παιχνίδι με save slots: Save 1 — αρχή Save 2 — μετά από 1 ώρα Save 3 — πριν τον boss Αν κάτι πάει στραβά, φορτώνεις ένα παλιό save. Το Git κάνει το ίδιο πράγμα, αλλά για τον κώδικα. Πρώτα πρέπει να δημιουργήσεις repository στο GitHub Πας στο GitHub και δημιουργείς ένα νέο repository, π.χ.: https://github.com/username/my-project Αυτό είναι το μέρος στο internet όπου θα αποθηκεύεται το project σου. Τα βασικά commands Μέσα στο folder του project γράφεις: git init Αυτό ενεργοποιεί το Git τοπικά στον υπολογιστή σου. Από εδώ και πέρα, το Git μπορεί να παρακολουθεί αλλαγές. Μετά, συνδέεις το project με το GitHub repository: git remote add origin https://github.com/username/my-project.git Αυτό λέει στο Git που θα στέλνει τα commits. Το `origin` είναι απλά το όνομα του remote repository. Γίνεται μόνο μία φορά. git add . Το `add` λέει στο Git ποια αρχεία θέλεις να συμπεριλάβεις στο επόμενο commit. Το `.` σημαίνει "όλα τα αρχεία σε αυτόν τον φάκελο". Δηλαδή προετοιμάζει όλα τα αρχεία για save. git commit -m git commit -m "προσθεσα login system" Το commit δημιουργεί το save point. Το `-m` σημαίνει message, δηλαδή το μήνυμα που περιγράφει τι άλλαξες. Αυτό βοηθάει να ξέρεις τι περιέχει κάθε save. git push git push -u origin main Στέλνει το project στο GitHub. Από εδώ και πέρα, το GitHub έχει αντίγραφο του project σου.

Θέλουμε εδώ από κάτω να μας γράψετε τι production ready εφαρμογή θα θέλατε να δείτε να χτίζουμε και εμείς θα τις υλοποιούμε και μετά θα τις κάνουμε βίντεο. Εννοείται θα υπάρξουν recording με το πως το κάνουμε, live building και τρόπο σκέψης.

Σας ακούω συχνά να λέτε “έχω αυτό το prompt”, “έχω εκείνο το prompt”. Για μένα, prompt στη JavaScript είναι η ενσωματωμένη browser function prompt() που εμφανίζει ένα μικρό παράθυρο διαλόγου, ζητάει τιμή από τον χρήστη και επιστρέφει string (ή null αν πατηθεί Cancel). Στο AI όμως, από όσο καταλαβαίνω, prompt είναι η εισαγωγή οδηγιών/πλαισίου που δίνουμε σε ένα μοντέλο για να εκτελέσει μια διεργασία. Αν ισχύει αυτό, τότε έχω μερικές απορίες: - Πώς μοιραζόμαστε “prompts” μεταξύ μας, όταν δεν γνωρίζουμε το context, την υλοποίηση ή το stack του άλλου; - Τι διαχωρίζει ένα prompt από μια απλή περιγραφή ενεργειών με τεχνικούς όρους; - Είναι το prompt απλώς wording ή είναι ουσιαστικά specification; Θα ήθελα να ακούσω πώς το ορίζετε εσείς.

Υπάρχουν 4 βασικοί τύποι μάθησης. 1) Οπτικός. 2) Ακουστικός 3) Γραφικός. 4) Κινητικός. Εδώ έχω ενα link στο οποίο θα μας τον δικό σου τύπο μεσα απο 10 βασικές ερωτήσεις. https://arden.ac.uk/what-type-learner-are-you (Μην ξεχάσεις να το μοιραστείς με ενα σχόλιο απο κάτω 👇)