Hey Renda, heel herkenbaar! Hier in het gezin van mijn partner is het ontploft bij zijn ouders omdat ik een post heb gemaakt met “ik krijg de wubbekes van dokters/mensen die zeggen je hebt gewoon pech” Ze voelde zich aangevallen omdat zei maand geleden geen leuke diagnose heeft gekregen. Ze hebben idd gezegd dat de dokter gezegd heeft dat ze pech heeft. Maar ik was in het verleden verpleegkundigen en in mijn coachingsessies krijg ik dit voortdurend te horen.. dus ik maakte er een post over.. wat pech en disease wilde zeggen.. Jaaa.. amai, eindelijk zagen mijn schoonouders een opening.. Ik ben er nog altijd niet goed van.. ik geloofde het allemaal! Wat ze zeide en dacht idd dat ik de schuldige was. Tot 1 van haar zonen mijn caption begon te lezen en zei ma euh gij hebt haar naam toch niet vermeld en btw dit is gwn u werk.. thema’s die horen bij wat jij doet en waar je in geloofd.. Amai, wat een inzicht.. ik voelde mij no zo klein , en meisje die straf zou krijgen .. om iets waar ze eigl 100 achter staat. Mijn inzicht: ik verlaat mij niet meer. Ik verraad mezelf niet omdat de ander niet akkoord is of zich persoonlijk aangesproken voelt op wat ze leest of hoort in mijn reels.. Het is mijn verantwoordelijkheid niet om mij bezig te houden met andere mensen hun gevoelens.. en wat andere mensen van mij denken zijn mijn zakens niet. Hopelijk vind je terug het vertrouwen.. dag erna ben ik gwn verder gegaan.. en idd ik voel dat ik ook voorzichtig ben.. maar! Ik probeer meer dingen op mij te betrekken of de post wat meer te veralgemenen of stukken anders vertellen. Het is testen! Maar blijf vooral bij je eigenwaarde en wat jou triggert is een uitnodiging om naar te kijken en daar zit groei. You go! 🫶❤️