Өөртөө гаргаагүй сэтгэлээ бусдад гаргаад гүйдгээ анзаарсан ч татаж авч чаддаггүй ээ.Өөртөө дарамт үүсгээд байгаагаа мэдсэн ч хээ нэгэнд сэтгэлээ гаргахгүй ээ гээд хэлэнгүүт больчихдоггүй юм байнаа.Өөрийгөө л зовоохын нэмэр юм байна.Гадагшаа цацарч гүйгээд л хэн нэгэнд таалагдах мэдрэмж ч юм шиг… Хэдий муу тал биш ч гэсэн өөртөө бол үнэн сэтгэлийн гомдол шарх үүсгэдгээ анзаарч байна.Хүлээн зөвшөөрч байна🤞 гомдлоо гээд тэр хүмүүс мэдэх биш дээ цагаан энергээ бусад руу урсгадаг урсгалаа өөр рүүгээ татья.Өөрөө өөртөө л зөөлөн урсья горхи урсгалаа өөрчилж урсдаггүйтэй адил🥰

Энэнээс тэрнээс боллоо, эсвэл би энэнд сэтгэл гаргаад зөрүүлээд гомдох шарх аваад байна би сэтгэл гаргахгүй,орхих ёстой хаях ёстой хүмүүсийг орхино гээд л эргээд өөрөө гомддог хохирогчиын сэтгэлгээтэй би хүлээн зөвшөөрч байна.Хүнд туслахад алдаа биш харин ч өөрийн үнэ цэнэ хязгаараа тогтоох нь чухал юм байна

Юунд дандаа ингэж яарч гялс хийчихье, гялс амжуулчихья гэсэн бодлууд салдаггүй юм бол, гялс хийгээд юунд хүрэх юм бол? Уужуу тайвнаар хандахсан

Би хэзээ ч ганцаараа биш гэдгээ ойлголоо.Оддыг чиглүүлдэг тэр татах хүч намайг бас чиглүүлж байдаг юм байна.

Ороо нь ороогоороо жороо нь жороогоороо. Хэрэв мөнгөний араас гүйгээд байвал яг ороо морь шиг зугтаад байдаг.Харин түүнийг хайрлаад,хүндлээд харьцахаар усан тэлмэн жороо морь шиг ганган явдлаараа сэтгэл татаад өөрөө урсаад ирдэг юм.