Het nieuwe jaar klopt zachtjes aan. Alsof het wil vragen: ben je er klaar voor om te beginnen? Spiritueel gezien is 2026 geen gewoon jaar. Het is een drempel. Een kantelpunt. In de numerologie markeert het een Universeel Jaar 1: het begin van een nieuwe negenjarige cyclus. Niet het soort begin dat vraagt om perfecte plannen of zekerheid vooraf, maar een begin dat ontstaat vanuit richting. Vanuit innerlijk weten. Dit is geen jaar om iets te repareren. Dit is een jaar om iets te scheppen. Wat achter je ligt, heeft zijn functie vervuld. 2025, het Universeel Jaar 9, was het jaar van afronding. Van afscheid nemen, loslaten, soms zelfs rouwen om wat niet meer klopte. Oude patronen, overtuigingen, rollen die ooit veilig voelden maar inmiddels te klein zijn geworden. Wat nu voor je ligt, kan alleen ontstaan omdat er ruimte is gekomen. 2026 vraagt: wie ben je nu, los van wie je dacht te moeten zijn? De energie van dit jaar is helder, fris en hoopvol. Ze nodigt je uit om verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen richting niet vanuit druk, maar vanuit vertrouwen. Intuïtie wordt je kompas. Creativiteit geen luxe, maar noodzaak. Niet alles hoeft al vorm te hebben. Het enige wat nodig is, is de bereidheid om de eerste stap te zetten. Zoals Aristoteles al zei: “Wij zijn wat we herhaaldelijk doen.”Niet wat we plannen. Niet wat we hopen.Maar wat we daadwerkelijk in beweging brengen. Plato geloofde dat echte kennis geen leren is, maar herinneren het je opnieuw herinneren wie je in wezen bent. Socrates maakte daar zijn levenswerk van met zijn eenvoudige, maar confronterende oproep: Ken uzelf. Spinoza zag ware vrijheid niet als doen wat je wilt, maar als leven in overeenstemming met je eigen natuur. Kant sprak over moreel bewustzijn als innerlijk kompas. Nietzsche riep ons op om de moed te hebben onszelf telkens opnieuw te scheppen. Einstein herinnerde ons eraan dat verbeelding minstens zo krachtig is als kennis. En Bob Proctor bracht dat eeuwenoude inzicht terug naar het dagelijks leven: alles wat je in de buitenwereld ziet, begint als een innerlijke overtuiging.

In het leven komen we voortdurend in contact met anderen en hun verwachtingen van ons. We voelen vaak de behoefte om aan deze verwachtingen te voldoen, vooral als we veel om deze mensen geven. Maar wat als deze behoefte voortkomt uit een patroon van zelfverwaarlozing? Wanneer we onszelf opofferen voor anderen, lijkt het misschien alsof we uit liefde handelen, maar in werkelijkheid kan het een poging zijn om aan onze eigen pijn en problemen te ontsnappen. Herkennen jullie dit? Dat kleine stemmetje dat fluistert dat je moet geven, zelfs wanneer je eigenlijk leeg bent? Liefde voor anderen kan puur en oprecht zijn, maar wat gebeurt er als die liefde ons wegleidt van onze eigen behoeften? In de loop van ons leven kunnen we ontdekken dat we nooit echt ‘nee’ hebben durven zeggen, uit angst dat we daardoor liefde of vriendschap zouden verliezen. Deze angst voedt een patroon van zelfopoffering dat ons uitput en ons verhindert te groeien. Er is moed voor nodig om te beseffen dat zelfliefde en het stellen van grenzen niet egoïstisch zijn, maar noodzakelijk voor ons welzijn.Hoe voelt grenzen stellen voor jou? Makkelijk, moeilijk, spannend? Wanneer we beginnen te luisteren naar de signalen van ons eigen hart en ons lichaam, worden we ons bewust van de mensen die ons misschien onbedoeld naar beneden trekken. Deze zogenaamde vrienden geven ons het gevoel dat we onbekwaam zijn, omdat ze meer nemen dan geven. Toch is liefde geen eenrichtingsverkeer. Ware liefde, of deze nu vriendelijk of romantisch is, is gebaseerd op wederzijds begrip en zorgzaamheid. Als we ontdekken dat er mensen zijn die alleen van ons houden zolang we aan hun wensen voldoen, is het tijd om keuzes te maken die ons eigen welzijn dienen. Het doorbreken van deze destructieve patronen betekent dat we onszelf op de eerste plaats zetten.Zijn jullie ooit door zo’n fase gegaan? En wat heeft het jullie gebracht? In het begin kan dit moeilijk zijn de wereld wordt kleiner, sommige relaties verdwijnen maar deze ruimte schept kansen voor groei en nieuwe energie. In plaats van de goedkeuring van buitenaf te zoeken, leren we op ons eigen oordeel te vertrouwen. Zo komen er nieuwe mensen op ons pad, mensen die resoneren met ons ware zelf.Voelt jouw kring nu anders dan vroeger? Kleiner, maar echter?

Creëer het Leven Waarvan Je Droomt Tien jaar geleden had ik nooit verwacht dat ik hier zou eindigen. Als iemand me had verteld dat ik nu eigenaar zou zijn van een bedrijf gericht op zelfliefde en persoonlijke groei, zou ik waarschijnlijk gelachen hebben. Mijn pad is verre van traditioneel geweest: ik heb achter de bar gestaan in Chersonisos, werkte als kapster en visagist, en uiteindelijk vond ik mijn weg naar de zorg. Het was een chaotische reis, vol onverwachte bochten en wendingen. Maar het meest waardevolle dat ik tijdens die reis heb geleerd, is het belang van hyperfocus en het trouw blijven aan mijn gevoel. In een wereld die continu beweegt, waar de ene trend de andere opvolgt en afleidingen overal om je heen zijn, is het gemakkelijk om je doelen uit het oog te verliezen. Het is verleidelijk om te multitasken, om te proberen alles tegelijk te doen. Maar als je echt vooruitgang wilt boeken, als je werkelijk je dromen wilt waarmaken, is er één ding dat je nodig hebt: focus. Specifiek, hyperfocus. Maar waarom vertel ik dit? Wat is het dat me drijft om anderen aan te moedigen hun eigen pad te vinden, om risico's te nemen en te vertrouwen op hun eigen intuïtie? Het antwoord is simpel: ik wil jou inspireren om ook je gevoel te volgen. Als ik dat niet had gedaan, zou ik nu niet zijn waar ik ben – een leven vol stabiliteit, vervulling en zelfliefde. Van Vliegende Keep naar Ondernemer: Mijn Reis. Ik ben altijd een vliegende keep geweest. Van een dynamische job achter de bar in het zonnige Chersonisos naar de wereld van beauty als kapster en visagist, om uiteindelijk een eigen bedrijf te beginnen in de zorgsector. Voor sommigen leek het misschien alsof ik van de ene impulsieve beslissing naar de andere sprong, zonder duidelijk plan of richting. Maar de waarheid is dat ik altijd mijn gevoel volgde, zelfs wanneer anderen zeiden dat ik beter op veilig kon spelen. Er waren mensen die me waarschuwden om geen risico's te nemen, om een stabiele baan te houden en niet te veel af te wijken van wat ‘normaal’ is. Maar ik wist diep van binnen dat mijn pad anders zou zijn. Mijn tweede naam is eigenwijs, en dat is precies wat me de vrijheid gaf om mijn eigen keuzes te maken. Door naar mijn intuïtie te luisteren en risico’s te durven nemen, heb ik een leven gecreëerd waar ik niet alleen tevreden mee ben, maar waar ik ook ontzettend trots op ben.

Waar leren we naar onszelf te luisteren en ons niet te laten meeslepen door de verwachtingen van anderen? Waar leren we omgaan met tegenslagen? Waarom moeten we op vijftienjarige leeftijd beslissen welk vakgebied we de rest van ons leven willen volgen en blijven doen? Waarom kunnen we niet als vrije vogels leven?Deze vragen hebben mij altijd achtervolgd. Misschien herken jij dit ook? Laat het me weten ik ben benieuwd hoe jij dit ziet. Daarom ben ik altijd koppig geweest en ging ik tegen verwachtingen in. Ik koos mijn eigen pad, met alle risico’s en lessen van dien. En eerlijk? Dat is het beste wat mij ooit is overkomen. Het is een kunst om écht naar je hart en verlangens te luisteren, op avontuur te gaan en jezelf te leren kennen als nooit tevoren. Wanneer je aan dit avontuur begint, zul je merken dat je dichter bij je verlangens komt en je hart begint te spreken. Als je vanuit dit gevoel leeft, verandert je innerlijke stem ze wordt zachter, liefdevoller. Hoe ervaren jullie dat? Luisteren jullie al naar die zachte stem, of voelt het soms nog ver weg? Waarom leren we niet trouw te blijven aan onszelf? Wat als we op de basisschool de elementen natuur en spiritualiteit zouden leren? Ik geloof oprecht dat de wereld er dan anders uit zou zien. Wat denken jullie zou dit jou als kind hebben geholpen? Ik ben nu 28 jaar oud en nog steeds bezig met dit proces. En misschien ben jij dat ook. En dat is oké. Het gaat om de reis, niet om de bestemming. Jouw pad is een leerproces; kies het pad dat bij je past, lieve jij. Het maakt mij gelukkig om de natuur in te trekken en te genieten van lieve mensen om mij heen mensen die meer uit zichzelf willen halen en de wereld een stukje lichter willen maken. Ik ben dankbaar voor mijn route. Sommige ervaringen hebben kleine scheurtjes veroorzaakt, maar als je ze afdicht met cement, wordt de vaas steeds sterker. Misschien herken je die scheurtjes ook in jezelf? Zo ontstaat er in ons hoofd een complex weefsel van ervaringen, dromen en reflecties. De truc is om deze stof te begrijpen en ermee in harmonie te leven. Laten we onszelf toestaan vrij te denken en vrij te leven, van elke ervaring te leren en dichter bij onze ware essentie te komen.

Wakker worden, zonder oordeel kijken naar binnen en met liefde jezelf ontwikkelen.. Het leven is in de kern heel simpel, maar externe factoren kunnen het soms ingewikkeld maken. We worden vaak overspoeld door prikkels en richten onze aandacht naar buiten, terwijl het echte werk binnenin ons gebeurt. Hoe meer ik groei en bewust word, hoe duidelijker ik zie hoe het leven je kan opslokken als je niet wakker bent. Voor mij kwam dat besef tijdens de coronatijd. Veel mensen handelden vanuit angst, volgden de massa zonder vragen te stellen. Maar ik voelde dat er een andere weg was. Op een dag, in een kringloopwinkel, viel mijn oog bij de kassa op een oud boek: *De Kracht van Positieve Psychologie* van Bob Proctor. Dat boek heeft iets in mij aangewakkerd en een reis gestart naar zelfontdekking en verandering. Na dat boek heb ik nog vele andere gelezen, ieder met inzichten en hulpmiddelen die me dichter bij mezelf brachten. Ik vraag me vaak af waarom zulke wijsheden ons niet als basis worden meegegeven in het leven. Maar door zelfonderzoek en eerlijke zelfreflectie is mijn wereld gekanteld. De oude manier waarop ik naar het leven keek, viel weg. Een nieuwe, blik verscheen ik noem het mijn ‘vrije bril’ of mijn ‘hippie-bril’. Door deze bril zie ik hoe velen een masker dragen, zichzelf onbewust beschermen en vooral gericht zijn op de buitenkant. Maar stel je voor hoe bevrijdend het is om dat masker af te zetten en puur jezelf te kunnen zijn, met alle imperfecties die jou uniek maken. Om diezelfde imperfecties juist te omarmen als je kracht. Laten we samen een nieuwe wereld creëren, één waarin we vanuit liefde naar de wereld kijken, waarin we bewust met de aarde omgaan en gelijkgestemden vinden. Stap uit de oude wereld, bouw mee aan een wereld van puurheid, vrijheid en authenticiteit. Dit is wat ik jou gun. Doe je mee?