Ik ben een blogger, filosoof in het dagelijks leven, ervaringsdeskundige waarover ik blog. Iemand die schrijft vanuit ervaring. Wat ooit begon als een hobby, is eerlijk is eerlijk een klein beetje uit de hand gelopen. En misschien is dat precies de bedoeling. Mijn missie is simpel en groots tegelijk: liefde laten circuleren. Bewustzijn creëren. Een wereld waarin mensen puur zichzelf mogen zijn, zonder maskers, zonder ruis. Ken je dat? Die gedachten die alle kanten op schieten. Scenario’s die zich blijven herhalen. Gevoelens die daarbij horen en zelden zacht zijn. In deze wereld staan we bijna de hele dag ‘aan’. Onze gedachten krijgen nauwelijks rust. En als er dan eindelijk een stil moment is, analyseren we alles wat is gebeurd vooral op dagen die toch al zwaar waren. Die innerlijke stem maakt of breekt jouw wereld. Ik ben me zó bewust geworden van mijn innerlijke stem, dat het een obsessie werd en eerlijk gezegd: nog steeds is. Mijn doel? Deze stem mijn beste vriend maken. Want jouw innerlijke stem bepaalt hoe jij het leven ervaart. Had ik dit maar geweten als puber. Met ADHD was dit een extra uitdagende weg voor mij, als kind én als volwassene (ja, nog steeds). Door de jaren heen heb ik veel zelfreflectie ontwikkeld. Ik keerde diep naar binnen. En daar ontdekte ik iets confronterends: mijn innerlijke stem was niet lief. Niet zacht. Niet veilig. Dus besloot ik mijn binnenwereld bewust te transformeren. Mooier. Zachter. Kleurrijker. Mijn dagelijkse oefeningen begonnen klein: journallen, dankbaarheidsmomenten bewust inplannen. Echt aanwezig zijn in het moment. Verwondering oefenen. En ja soms horen donkere dagen er gewoon bij. Dagen waarop je innerlijke wereld leeg voelt. Waarop het even niet meer gaat. Dat maakt je mens. Wat ik leerde op die momenten: als de zwaarte blijft hangen en je gedachten als een zware wolk voelen, keer dan terug naar het kind in jou. En nog iets heel aards, heel praktisch. Merk je dat je ergens mee bezig bent en je gedachten dwalen negatief af? Stop even.