Er is niets toegevoegd.
Er is iets rechtgezet.
De lijn klopte al.
Maar hij werd vlak.
Te veel staat.
Te weinig richting.
De innerlijke staat is leidend.
Altijd.
Maar:
blijven is geen eindpunt
Een fractie van die staat
krijgt richting.
Niet om te forceren.
Maar om beweging toe te laten.
Richting ontstaat soms vanzelf.
Maar:
wordt volwassen wanneer je haar kiest
Expansie zweeft niet meer.
Die landt in keuze.
Creatie is geen afwachting meer.
Maar gedragen beweging.
Niet loslaten.
Maar staan en bewegen.
🔚
Waar staat blijft
en richting niet wordt vermeden,
ontstaat creatie.